La legènda di aque termài
Ol Salumù, ön om alquànt speciàl,
al ghéra dè risòlf öna questiù, come a Trèscur, ghè i dòce, e i bàgn termàl, per l'Israél 'srivolge a "belzebù". Al gà prémèt: "Ta pöderèsèt mia scöldàm i aque ?, chèlé dèl Giórdà ? aümentà ol föch sòt tèra, e via, via, incanalala 'n vèrs a la mé cà ?". Ol "belzebù", per faga miga intórt, 'l comènsa a rescoldà töte i sortìde, 
dal "Presolana" 'nfina zò al Mar mórt. Pasàt tàt tép, ol Salomù 'l và a mör, i diàoi, mia stàcc visàcc, sighéta a mèt fassìne..., lègna..., con pasiù e con cör. Pèr chèsto che 'ndi zone balneari l'aqua l'è cólda, chèsto, grasie a lù, al Salumù !, ün omen sènsa pari, che l'à fregàt i diàoi..., e ol "belzebù". Fì sito ! mia parlà ! l'è mèi ta-zì ! scambe, i aque di Terme, sfregerì. *.* Dominoni Pietro |
