Mercàt dèl Sabèt

Nu dè Treì, al sàbèt dè matina,
'n lèa sö 'm pó prèst, per fà na scapadina
an viale Oriano, 'ndo l'è sistemàt,
con tante sò banchète, 'l nost mercàt.
'L pàr ü bazàr: gh'è 'l nègosiant dè scarpe,
chèl chè vènt i butu, gh'è l'ambulante,
gh'è i don che fà la spesa, ch'el di umbrei,
chèl chè vènt i gabiète per üsèi.
Gh'è 'l banchetì dè méla franch al toc,
chèl di calsète, chèl di bambuloc,
chèl di müdande, del'arédamènt,
e 'l vìgel che 'l stà atènt a l'andamènt.
Stà atènt cu-sa ta dise: se ta pödèt,
tö sö na quàch matina e và 'n vèrs là,
tà pöderet truà chèl che tà örèt,
o forse 'n quach amis per ciciàrà.
E dopo fàcia chèsta ciciarada,
sa pöl tö sö pian piano, e, a belbelì,
nà a bìf an bianch, na spuma, n'aranciada,
o fà na spasegiàda per Treì.

.*.
(Autore DOMINONI Pietro '1969')