Dominoni Pietro -La mama

La mé mama

  Trà chì stèle 'n dèl cél, là, chì lösés
  ghè nè öna, trà tante che piö brila,
  la riflèt i culur, che ta 'nörbés,
  che a cöntai, té tè 'n cöntèt piö dè mila.
  Lo vardàda la mé stèla, l'otra sira,
  so restàt lé ! 'mbambìtt comè ü piciòch,
  co la boca dèèrta, e 'l có chè gira,
  co 'l me sguardo lé féss, parie matòch.
  La facina brilante mè rösada,
  i caei töcc bèi biànch, la us me ciama.
  "Pora stèla !", regorde...sièff malada.
  I labèr però ross, come öna fiama,
  per dàm amò ü basì, l'öltèm fors'ach,
  to cognosìt o stèla ! , sét.... mé mama.

.***.

Ol tò Piero

Dominoni Pietro 2001