Dominoni Pietro

Dominoni Pietro - Creasiu

La creasiù

La tèra, l'esistia, ma 'n dü casòtt
che squase la paria na pütanada
ma DIO 'l vüria risolf istò risòtt

Vöre !..l'à dicc..che lüce fàcia sia
e tött d'incanto l'à sciarit ol dé,
pensando,....sèdènò ga ède mia.

L'à pènsàt dopo,..che mè fà vergot
per sparti föra i acque dè la tèra
e dito fato....fato tött d'ü bot.
Po' l'à pensàt che l'éra ü bèl laur
ma töta gri-sa ma contènte mia
e col pensér l'invènta po' i culur.
Ol ros, dal föch del sul coi sò tramucc
ol bianch, di nigoi che sberlüs in ciél
ol vert, di pràcc, di pàscoi, ch'i è söi mucc.
Adèss mè daga vita a stà laura,
pènsa ripènsa...l'à 'mpienit ol mar
dè pèss,..... e 'n cél, mètit, ogni creatüra
L'à tàcàt vià 'ndel cél pò ach la lüna
per vedega ü pèti anche dè nocc
ol sul, i stèle, e 'l firmamènt dè cüna.
Coi mà l'impasta l'acqua con la gèra
al fà sö ün omen, pò 'l ghe böfa a doss
chèsto l'è Adamo...pront per fà la guèra.
Spèr lü 'l pöl mia fà guèra l'à pènsàt
mè dàga la sò fomna...gà völ Eva,
e dè quando l'à creàda.... 'l sè danàt.
Pò, stràcc per ol laorà, del dé, e dè nocc
dopo sés dé 'l sè sènta, 'l vàrda.e 'l pènsa:
go idèa, dè èss fàbricàt.... di gran peciocc.
.*.

Autore DOMINONI Pietro